บ่าแขว่น

บ่าแขว่น


 

ภาคเหนือ

บ่าแขว่น

ภาคกลาง

กำจัดต้น

พริกหอม

ลูกระมาศ

หมากมาศ

ภาคอีสาน

มะแข่น

ภาคใต้

-

 

 

 

 

ชื่อสามัญ   Indian ivy-rue

 

ชื่อวิทยาศาสตร์  Zanthoxylum limonella (Dennst.) Alston 

 

วงศ์   RUTACEAE

          บ่าแขว่นเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ มีหนามตามลำต้นและกิ่งก้าน ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่  ใบย่อยเรียงตรงข้าม 5 – 8 คู่ รูปไข่หรือรูปรี โคนใบสอบและเบี้ยว ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ หรือหยักห่างๆ ดอกเป็นช่อขนาดใหญ่ออกตรงปลายกิ่ง สีขาวอมเขียว แยกเพศอยู่ต่างต้น ผลแห้งแตก ทรงกลม เมื่อแก่จะแตกตามรอยประสานด้านบน เมล็ดกลมดำเป็นมัน มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว

 

สภาพนิเวศ : ชอบขึ้นในที่โล่งหรือป่าฟื้นสภาพ ในป่าดิบเขาและดิบแล้ง

 

การขยายพันธุ์ : เพาะเมล็ด

 

สถานภาพในชุมชนปางมะโอ

การใช้ประโยชน์ :  ผลแก่ในช่วงเดือนตุลาคม - ธันวาคม ชาวปางมะโอใช้ผลดิบดองน้ำปลากินกับลาบและแกงอ่อม ส่วนผลแห้งใช้เป็นเครื่องเทศผสมในเครื่องแกงต่างๆ เช่น แกงเนื้อ แกงผักกาด แกงอ่อม หรือใช้เป็นส่วนผสมในพริกลาบ

 

แหล่งที่พบ : พบตามสวนเมี่ยงรอบชุมชน และสวนหลังบ้าน

เกร็ดน่ารู้ : บ่าแขว่นเป็นสมุนไพรพื้นบ้าน เมล็ดมีกลิ่นหอม ใช้แก้ลมวิงเวียน บำรุงเลือด บำรุงหัวใจ ขับลมในลำไส้ ขับปัสสาวะ บำรุงธาตุ ถอนพิษฟกบวม และแก้หนองใน


ที่มา : -

ภาพประกอบ