ลำพู


NA
ลำพู
Sonneratia caseolaris (L.) Engl.
Sonneratia
caseolaris
(L.) Engl.
LYTHRACEAE
ไม้ต้นขนาดเล็กถึงกลาง สูง 12-15 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดโปร่งกิ่งก้านห้อยย้อย ลำต้นเปลาตรง พุ่มใบห้อยย้อยลง มีรากอากาศอยู่เหนือดินใหญ่และยาวกว่าชนิดอื่น เปลือกสีน้ำตาลอมเทาแตกล่อนเป็นสะเก็ดบาง เปลือกในสีน้ำตาลสลับขาว
เดี่ยว เรียงตรงข้าม ใบเล็กรูปรี รูปไข่ รูปขอบขนานหรือรูปไข่กลับ กว้าง 1-2 ซม. ยาว 2-5 ซม. ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบหนาสีเขียวอ่อน เส้นแขนงใบข้างละ 10-12 เส้น ก้านใบสีชมพู ยาว 2-4 มม.
สีแดงเข้ม กลีบเลียงโคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วยหนาและแข็งสีเขียว ปลายแยกเป็น 6-8 แฉก กลีบดอกสีแดง 6-8 กลีบ เกสรเพศผู้จำนวนมากสีขาว โคนก้านเกสรสีแดง เกสรเพศเมีย รังไข่เหนือวงกลีบ รูปกลมแบน ภายในรังไข่มีประมาณ 20 ช่อง เกสรเพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้ และติดอยู่จนเจริญเป็นผล ดอกเดี่ยวออกที่ปลายกิ่ง ดอกบานตอนกลางคืน ร่วงง่าย ดอกบานเต็มที่กว้าง 6-8 ซม.
แบบผลมีเนื้อหลายเมล็ด รูปกลมแป้น สีเขียว ขนาด 4-7.5 ซม. กลีบเลี้ยงแผ่บานออกจากฐานตามแนวนอน เมื่อสุกมีกลิ่นหอมและนิ่ม เมล็ดขนาดเล็ก รูปเกือกม้า ฝังอยู่ในเนื้อผล
พฤศจิกายน
ธันวาคม
ไม่
มรกราคม
มีนาคม
ไม่
2
นิเวศวิทยา พบในน้ำกร่อยถึงน้ำจืด บริเวณขอบป่าชายเลน ไม่พบมากในน้ำเค็มจัด ถิ่นกำเนิด เขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การกระจายพันธุ์ ศรีลังกา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลียตอนเหนือหมู่เกาะไซโลมอนและนิวเฮอร์บริดส์ ยกเว้น นิวคาลิโดเนีย การใช้งานด้านภูมิทัศน์ ทรงพุ่มสวยงามอ่อนช้อยคล้ายหลิว เหมาะปลูกริมน้ำ เพราะช่วยยึดตลิ่งและเป็นที่อาศัยของหิ่งห้อย
เจริญเติบโตได้ดีในที่ชื้น ริมน้ำ ทนน้ำกร่อย เพาะเมล็ด การขุดล้อมต้นเล็กมาปลูกควรล้อมรากอากาศมาด้วย พักฟื้นไว้ในอ่างน้ำที่มีการไหลเวียนจึงจะไม่ตาย
[1] มูลนิธิสวนหลวง ร. ๙. 2547. ไม้นามตามถิ่น. พิมพ์ครั้งที่ 1. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด. กรุงเทพมหานคร. [2] วชิรพงศ์ หวลบุตตา. 2542. ไม้ต้นประดับ เล่ม 1-2. พิมพ์ครั้งแรก. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร. [3] สำนักอนุรักษ์ทรัพยากรป่าชายเลน กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. 2550. พันธุ์ไม้ป่าชายเลนในประเทศไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.กรุงเทพมหานคร. [4] เอื้อมพร วีสมหมาย และปณิธาน แก้วดวงเทียน. 2552. ไม้ป่ายืนต้นของไทย 1. พิมพ์ครั้งที่ 2. เอช เอ็น กรุ๊ป จำกัด. กรุงเทพมหานคร.

ภาพประกอบ