เถาไฟ


NA
เถาไฟ
ชงโคย่าน, ย่านชงโค(ตรัง) / ชิงโคย่าน(ใต้) / ดาโอะ(นราธิวาส) / ปอลิง(สุราษฎร์ธานี) / โยทะกา(กทม.,ประจวบคีรีขันธ์) / เล็บควายใหญ่(ปัตตานี,ยะลา) 
Bauhinia integrifolia Roxb.
Bauhinia
integrifolia
Roxb.
CAESALPINIACEAE
เป็นไม้เลื้อยเถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ อายุหลายปี เลื้อยได้ไกล 7-15 ม. โดยใช้มือพันเป็นเส้นยาว ปลายม้วนงอกิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลปกคลุม กิ่งแตกแขนงเป็นพุ่มทึบ
เดี่ยว ออกสลับ รูปค่อนข้างกลม ขนาด 8-12 x 10-16 ซม. ปลายใบและโคนใบเว้าลึก คล้ายใบแฝดติดกัน ก้านใบสั้น
ออกเป็นช่อเชิงหลั่นตามซอกใบ และปลายกิ่ง ช่อละ 15-30 ดอก มีกลีบเลี้ยง 2-3 กลีบ เส้นผ่าศูนย์กลาง 3-4 ซม. กลีบดอกสีเหลืองทองแล้วเปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดง มี 5 กลีบ รูปซ้อน
เป็นฝักแบนยาว ขนาด 3-5 x 9-15 ซม. มีขนนุ่มสีน้ำตาลปกคลุม
เมล็ด กลมและแบน 5-8 เมล็ดต่อฝัก
ตุลาคม
มรกราคม
ไม่
-
-
ไม่
2

นิเวศวิทยา ในไทยพบทางภาคใต้ตามป่าดิบชื้น บนเขาพับผ้าจังหวัดพัทลุง

ถิ่นกำเนิด แถบแหลมมลายู

การกระจายพันธุ์

                การใช้งานด้านภูมิทัศน์ ปลูกประดับ ซุ้มไม้เลื้อย

กลางแจ้ง แสงแดดจัด ดินปลูกควรชื้น มีส่วนผสมของกาบมะพร้าวสับเพิ่มมากขึ้น

เพาะเมล็ด ปักชำ และตอนกิ่ง

[1] อฤชร พงษ์ไสว. 2541. ไม้เลื้อยประดับ. พิมพ์ครั้งแรก. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร.

ภาพประกอบ