เสี้ยวดอกขาว


NA
เสี้ยวดอกขาว
นางอั้ว(เชียงใหม่,ตะวันออกเฉียงเหนือ) / เปียงพะโก(สุโขทัย) 
Mountain ebony tree / Thomas tree 
Bauhinia variegata L.
Bauhinia
variegata
L.
CAESALPINIACEAE
ไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็ก สูง 5- 15 ม. บางครั้งมีลักษณะเป็นพุ่ม เรือนยอดทรงกลม โปร่ง กิ่งก้านไม่สม่ำเสมอ เปลือกสีเทาอ่อนถึงดำเรียบหรือมีรอยแตกเล็กน้อย กิ่งอ่อนมีขนสั้นนุ่ม เนื้อไม้เหนียว
เดี่ยว เรียงสลับ ใบรูปร่างกลม ขนาด 5-18 ซม. ปลายใบแยกเป็น 2 พู โคนใบรูปหัวใจ ใบอ่อนมีขนนุ่ม ผิวใบด้านบนมีนวล ด้านล่างสีอ่อนกว่า มีขนละเอียดสีขาว เส้นแขนงใบออกจากโคนใบ 9-13 เส้น ด้านบนใบเห็นเป็นร่อง ด้านล่างเห็นเป็นสันนูนเด่น ก้านใบยาว 1.5-3.5 ซม.
เดี่ยวออกเป็นกระจุกหรือช่อสั้นๆ ตามซอกใบใกล้ปลายกิ่งช่อละ 8 – 12 ดอก ทยอยบาน ดอกอ่อนรูปกระสวย สีเขียวอ่อน ยาว 3 ซม. เมื่อบานมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 8 – 12 ซม. ดอกสีขาว กลีบเลี้ยงสีเขียวเป็นหลอด ยาว 2 ซม. ปลายแยกเป็นแผ่นกลมขนาด 2 ซม. กลีบดอกสีขาว รูปไข่กลับ 5 กลีบ กว้าง 3 ซม. ยาว 5 ซม. มีเส้นอาหารเป็นรอยชัดเจน กลีบบนตรงกลางเป็นดวงใหญ่สีม่วง กว้าง 1.3 ซม. ยาว 4 ซม. มีเกสรเพศผู้ 5 อันไม่เท่ากันหอมอ่อนๆ
เป็นฝักแห้งแตก กว้าง 2-2.5 ซม. ยาว 20-30 ซม. เมื่อแก่แตกตามแนวยาว ม้วนออกด้านนอก
เมล็ด ค่อนข้างอ้วนกลม 10-25 เมล็ด
มรกราคม
ธันวาคม
ไม่
-
-
ไม่
2

นิเวศวิทยา พบในป่าผลัดใบทางภาคเหนือและภาคตะวันตกของไทย ที่สูง 500-800 เมตรจากระดับน้ำทะเล

ถิ่นกำเนิด อินเดีย , มาเลเซีย

การกระจายพันธุ์ อินเดีย มาเลเซีย พม่า ลาว จีนตอนเหนือ และทางเหนือของเวียดนาม

การใช้งานด้านภูมิทัศน์ ดอกสวยงาม ควรปลูกให้ร่มเงาสำหรับสวนในบ้านและที่สาธารณะทางภาคเหนือ

เพาะเมล็ด โดยเลือกจากฝักที่เริ่มเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีน้ำตาล เมื่อนำมาเพาะแล้วเมล็ดจะมีความงอกสูงที่สุด หากทิ้งไว้ให้ฝักแห้ง ฝักจะแตกแล้วเมล็ดร่วงหล่นและสูญเสียความงอกได้ง่าย เหมาะที่จะปลูกตามแนวรั้ว ริมถนน หรือในสนามกลางแจ้ง เป็นพุ่มโปร่งแผ่กว้าง ชอบแสงแดดจัด ทนต่อความแห้งแล้ง หากพื้นดินและอากาศแห้งจะทิ้งใบและออกดอกดกพร้อมกันทั้งต้น

[1] ปิยะ เฉลิมกลิ่น. 2543. ไม้ดอกหอม เล่ม 3. พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร.
[2] วชิรพงศ์ หวลบุตตา. 2542. ไม้ต้นประดับ เล่ม 1-2. พิมพ์ครั้งแรก. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร.
[3] เอื้อมพร วีสมหมาย และปณิธาน แก้วดวงเทียน. 2552. ไม้ป่ายืนต้นของไทย 1. พิมพ์ครั้งที่ 2. เอช เอ็น กรุ๊ป จำกัด. กรุงเทพมหานคร.
[4] ต้นไม้และดอกไม้ประจำจังหวัด http://www.panmai.com/ 23082553

ภาพประกอบ