กระโดน


NA
กระโดน
ปุย (ใต้,เหนือ)/ ปุยกระโดน (ใต้)/ ปุยขาว, ผ้าฮาด (เหนือ)/ หูกวาง (กทม.,เหนือ)
Careya sphaerica Roxb.
Careya
sphaerica
Roxb.
LECYTHIDACEAE
ไม้ต้น ผลัดใบ สูงประมาณ  8-20 เมตร มีทรงพุ่มค่อนข้างกลมและแตกกิ่งมาก กิ่งอ่อนค่อนข้างเป็นเหลี่ยม เกลี้ยงและมีรอนแผลของก้านใบที่หลุดร่วง เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทา
เดี่ยว เรียงเวียนและเป็นกระจุกที่ปลายยอด รูปไข่กลับ กว้าง 6 – 13-2 ซม. ยาว 12 – 20 ซม. ปลายใบค่อนข้างกลมและมีติ่งใบ โคนใบแหลมสอยแคบ ขอบใบเรียบและผิวใบเกลี้ยง แผ่นใบหนาขนาดใหญ่ค่อนข้างนิ่มเรียบ สีเขียว  ก้านใบอวบแบน ยาว 2 – 3 ซม. และเกลี้ยง
เดี่ยว ออกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่งหรือเหนือรอยแผลของก้านใบที่หลุดร่วงมีขนาดใหญ่สีค่อนข้างขาว ดอกสีเขียวอ่อนหรือสีเหลือง กลีบเลี้ยง 4 กลีบ รูปช้อน กว้างประมาณ 3 ซม. ยาวประมาณ  4 ซม. ที่ขอบและโคนกลีบสีชมพู หลุดร่วงง่าย เกสรเพศผู้จำนวนมาก สีขาว เชื่อมติดกันที่ฐานเป็นมัด โนมัดสีชมพูดง เกสรเพศเมียรังไข่ใต้วงกลีบรงไข่ค่อนข้างกลม เกิดจากคาร์เพล 6 อันเชื่อติดกัน และมี 6 ช่อง แต่ละช่องมี 1 – 3 ออวุล
กลมหรือค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 6 – 7 ซม. มีกลีบเลี้ยงและหลอดเกสรเพศเมียติดคงทน ผิวเรียบ เปลือกหนา ผลมีเนื้อสีเขียว สุกเป็นสีน้ำตาล  เมล็ด แบน สีน้ำตาล มีหลายเม็ด
มรกราคม
มีนาคม
ไม่
มีนาคม
พฤษภาคม
ไม่
2

นิเวศวิทยา ขึ้นเป็นพืชเบิกนำ

ถิ่นกำเนิด เป็นพันธุ์ไม้ในเขตร้อนของเอเชีย

การกระจายพันธุ์

การใช้งานด้านภูมิทัศน์

[1] คณะกรรมการวิชาการดำเนินงานส่วนสวนสมุนไพรพืชสวนโลก. 2549. สวนสมุนไพรในงานมหกรรมพืชสวนโลก 2549. Herbal Garden in Royal Flora Expo 2006. บริษัท สามเจริญพาณิชย์(กรุงเทพฯ) จำกัด. กรุงเทพมหานคร. [2] มูลนิธิสวนหลวง ร. ๙. 2547. ไม้นามตามถิ่น. พิมพ์ครั้งที่ 1. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด. กรุงเทพมหานคร.

ภาพประกอบ