ปรู๋


NA
ปรู๋
ปรู(กลาง) /ปรู๋(ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) /ผลู(กลาง) / มะเกลือกา(ปราจีนบุรี) / มะตาปู๋(เชียงใหม่) 
Ankota / Alangi
Alangium salviifolium (L.f.) Wangerin hexapetalum Wangerin
Alangium
salviifolium
(L.f.) Wangerin
hexapetalum
Wangerin
ALANGIACEAE
ไม้ต้นสูง 10 -15 เมตร ลำต้นมักบิดและคดงอ เรือนยอดโปร่ง เปลือกต้นสีน้ำตาล แตกสะเก็ด แตกกิ่งขนาดเล็กจำนวนมาก ผลัดใบในช่วงสั้นๆ ก่อนออกดอก ทรงพุ่มกลมโปร่งแผ่กว้าง ในช่วงฤดูฝนมีทรงพุ่มแน่นทึบ 
เดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปไข่กลับหรือรูปรี กว้าง 5-7 ซม. ยาว 8-15 ซม. ปลายใบเป็นติ่งแหลม โคนใบแหลม ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ เนื้อใบบาง ขั้วใบเหนียว มีใบจำนวนมาก ด้านล่างมีขนประปรายตามเส้นใบ เส้นแขนงใบมี 3-6 คู่ ก้านใบยาว 0.5-15 ซม.  
ออกเป็นช่อกระจุกตามซอกใบหรือกิ่ง ช่อดอกยาว 1.4-2.3 ซม. ดอกสมบูรณ์เพศมีขนทั้งดอกและก้านดอก เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 – 2.5 ซม. สีขาวนวล โคนกลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปถ้วย ปลายแยกเป็น 5 – 7 กลีบ รูปขอบขนาน มีขนทั่วดอก เมื่อบานกลีบดอกจะม้วนกลับ มีเกสรเพศผู้ 12 – 15 อันส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน
รูปรี ขนาด 0.9-1.8 ซม. ปลายผลมีกลีบเลี้ยงติดอยู่มีสันแข็ง ผลสุกสีดำ 
เมล็ด มี 1 เมล็ด
กุมภาพันธ์
มีนาคม
ไม่
เมษายน
พฤษภาคม
ไม่
2
นิเวศวิทยา ป่าเบญจพรรณแล้งภาคกลางภาคตะวันออกและภาคเหนือ สูงจากระดับน้ำทะเล 200-500 เมตร
ถิ่นกำเนิด
การกระจายพันธุ์
การใช้งานด้านภูมิทัศน์ ดอกหอมเมื่อมีดอกจะทิ้งใบมองเห็นดอกขาวโพลนตามกิ่งก้านสวยงามมาก ควรปลูกเป็นจุดเด่นในสวน
ปลูกเลี้ยงและบำรุงรักษาได้ง่าย ถ้าอากาศเย็นและแห้งแล้งจะผลัดใบและออกดอกพร้อมกันทั้งต้น ชอบแสงแดดจัด ต้นที่ปลูกบนที่ดอนจะมีอายุยืน มีลำต้นขนาดใหญ่ และมีทรงพุ่มกว้างมาก เป็นพืชที่ทนทานต่อความแห้งแล้งและลมแรง เหมาะที่จะปลูกเป็นไม้พุ่มให้ร่มเงา หรือปลูกเป็นแนวให้มีระยะห่างระหว่างต้น 6 - 8 เมตร ซึ่งควรปลูกจากต้นที่เพาะกล้าจากเมล็ด จะทนแล้งได้ดีและมีทรงพุ่มแผ่กว้าง
เพาะเมล็ดและตอนกิ่ง
[1] คณะกรรมการวิชาการดำเนินงานส่วนสวนสมุนไพรพืชสวนโลก. 2549. สวนสมุนไพรในงานมหกรรมพืชสวนโลก 2549. Herbal Garden in Royal Flora Expo 2006. บริษัท สามเจริญพาณิชย์(กรุงเทพฯ) จำกัด. กรุงเทพมหานคร.
[2] ปิยะ เฉลิมกลิ่น. 2543. ไม้ดอกหอม เล่ม 3. พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักพิมพ์บ้านและสวน. กรุงเทพมหานคร.
[3] เอื้อมพร วีสมหมาย และปณิธาน แก้วดวงเทียน. 2552. ไม้ป่ายืนต้นของไทย 1. พิมพ์ครั้งที่ 2. เอช เอ็น กรุ๊ป จำกัด. กรุงเทพมหานคร.

ภาพประกอบ